Środki trwałe
Środki trwałe są zaliczane do rzeczowych aktywów trwałych. Są składnikiem aktywów o przewidywanym okresie użytkowania dłuższym niż rok, kompletne i zdatne do użytku w momencie ich przyjęcia do eksploatacji, przeznaczone na własne potrzeby jednostki lub oddane do używania innym jednostkom na podstawie najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Stosownie do ustawy o rachunkowości środki trwałe zalicza się do aktywów jednostki, którymi są zasoby kontrolowane przez jednostkę o wiarygodnie określonej wartości, powstałe w wyniku przeszłych zdarzeń. Zasoby te powodują w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Oznacza to, że jednostka ma możliwość zaliczenia środka trwałego do aktywów, jeśli będzie spełniał następujące warunki: * jednostka będzie sprawowała nad nim kontrolę, * jego wartość powstała w wyniku przeszłych zdarzeń jest wiarygodnie określona, spowoduje w przyszłości wpływ do jednostki korzyści ekonomicznych. Środki trwałe mogą być nabywane jako nowe (w przypadku maszyn i urządzeń - fabrycznie nowe) lub używane. Sposób sfinansowania nabycia - własne środki, aporty, kredyty lub pożyczki, dotacje, darowizny - nie wpływa na sposób ich zakwalifikowania. Środkami trwałymi są w szczególności: * nieruchomości, np. budynki, grunty, lokale spółdzielcze będące odrębną własnością, * własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego * maszyny i urządzenia * środki transportu * inwentarz żywy Wydatki związane z nabyciem czy wytworzeniem majątku trwałego nie podlegają w zasadzie zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodu z chwila ich poniesienia, ale stopniowo w okresie ich wykorzystywania poprzez odpisy amortyzacyjne. Rygorom tym podlegają jednak wyłącznie składniki majątku stanowiące zgodnie z ustawowymi definicjami środki trwałe albo wartości niematerialne i prawne.